سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
302
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و الا استيذانه : يعنى استيذان غائب . قوله : و يضمن المستوفى : يعنى ولىّ كه حاضر بوده و قاتل را قصاص نموده است . قوله : حقصص الباقين : مقصود اوليائى استكه غائب بوده و حاضر نشدهاند . قوله : لتحقّق الولاية للحاظر : علّت است براى ثبوت قصاص براى حاضر و توقف داشتن آن بر خصوص اذن وى . قوله : فيتاوله العموم : ضمير منصوبى در [ يتناوله ] بحاضر راجع بوه و مقصود از [ عموم ] عموم آيه شريفه مىباشد . قوله : و من ثمّ : يعنى و بخاطر مبنى بودنش بر تغليب . قوله : او مطلقا : چه در مقابل مال و چه بدون مال . قوله : مع انّ القاتل قد احرز بعض نفسه : يعنى در مثالى كه برخى از ورثه سهم خود را يا در مقابل گرفتن ديه ببخشند و يا بدون اخذ ديه قاتل را عفو نمايند . قوله : فهنا اولى : مشار اليه [ هنا ] مورد بحث يعنى جائى كه حاضر بدون اذن از غائب قصاص كرده مىباشد . قوله : فى تعزير البمادر اليه : ضمير در [ اليه ] به قصاص راجع است . قوله : و عدمه : يعنى در عدم تعزير . قوله : امّا قتله : يعنى قتل مبادر به قصاص . قوله : لانّه مهدور بالنّسبة اليه : ضمير در [ لانّه ] به قاتل و در [ اليه ] به مستوفى راجعست .